Kino domowe jest więc idealnym rozwiązaniem dla wymagających kinomanów, lubiących oglądać filmy w skupieniu i z uwagą. Producenci oferują całą masę modeli, różniących się nie tylko designem, ale i parametrami poszczególnych części składowych. Z powodzeniem znajdą dla siebie coś zarówno ci, którzy planują zakup drogiego sprzętu oferującego świetną jakość, jak i ci o mniejszych wymaganiach i mniejszych możliwościach finansowych.

Przystępując do wyboru odpowiedniego zestawu, należy wziąć pod uwagę kilka kwestii.
Przede wszystkim możliwości finansowe. Zestawy kina domowego nie należą do najtańszych zabawek, a za cenę niejednego zestawu można zakupić średniej klasy samochód.
Drugą bardzo ważną kwestią jest wielkość pomieszczenia, jakim dysponujemy. To od tego w znaczącej mierze powinno zależeć, czy do zestawu zdecydujemy się na zakup telewizora, czy też projektora multimedialnego. Jeżeli na przykład planujemy rozstawić swoje kino w średniej wielkości salonie, do tego mocno nasłonecznionym, nie warto decydować sie na zakup projektora, który przy takich warunkach będzie się tylko „dusił". Będzie to jednoznaczne z wyrzuceniem pieniędzy w błoto.
Cały czas przy planowaniu tego zakupu, należy też pamiętać, że ma to być zestaw, a więc wszystkie jego części powinny idealnie do siebie pasować.

Składanie zestawu warto rozpocząć od „serca" - czyli wzmacniacza. To on w największym stopniu odpowiada za jakość dźwięku. Najlepiej zdecydować się na amplituner czyli wzmacniacz dodatkowo wyposażony w tuner radiowy.

Ważną cechą wzmacniacza jest liczba obsługiwanych kanałów. Jeśli urządzenie pracuje w systemie 5.1 (najpopularniejszym) można do niego podłączyć dwie kolumny przednie, dwie tylne, jedną centralną i subwoofer. Do dużych pomieszczeń warto wstawić dodatkowe kolumny pogłosowe (standardy 6.1 i 7.1). Każdy kanał amplitunera ma określoną maksymalną moc (w watach). Optymalne brzmienie uzyskuje się wtedy, gdy głośnik ma moc równą lub większą od kanału, na którym pracuje.

Trzecia cecha wzmacniacza to liczba dekoderów dźwięku przestrzennego. Dolby Digital to w tej chwili najpopularniejsze rozwiązanie, stosowane w systemach 5.1. DTS to lepsza wersja DD - dźwięk nie jest tu skompresowany. Rozwiązania typu 6.1 i 7.1 wymagają obsługi kodeków Dolby Digital EX lub DTS ES. Najlepsze formaty to Dolby True HD, Dolby Digital Plus oraz DTS HD. Warto pamiętać, że do ich pełnego wykorzystania trzeba mieć nie tylko odpowiedni wzmacniacz, ale także zestaw kolumn i oczywiście płytę DVD ze ścieżką dźwiękową zapisaną w odpowiednim standardzie.

Drugim równie ważnym elementem zestawu kina domowego jest nagłośnienie. Tańsze kolumny mają obudowy z plastiku i są jedno- (każda ma jeden głośnik) lub dwudrożne (dwa głośniki). Lepsze efekty generują modele zamknięte w drewnie (niekoniecznie litym, może to być oklejona płyta wiórowa), trójdrożne. Każdy z trzech głośników jest "wyspecjalizowany" w odtwarzaniu różnych tonów (wysokich, średnich, niskich), co korzystnie wpływa na brzmienie.

Ważnym elementem jest też odtwarzacz DVD. W przypadku tego urządzenia - jak we wzmacniaczu - także trzeba zwrócić uwagę na obsługiwane standardy. Dolby Digital i DTS to absolutne minimum. Warto też sprawdzić, czy sprzęt czyta płyty CD-Audio, Video-CD i SVCD, CD/DVD-R, CD/DVD-RW (prawie każdy) oraz krążki z empetrójkami, plikami muzycznymi w formacie WMA, filmami DivX i Xvid (AVI) wraz z polskimi napisami (TXT). Wiele modeli odczytuje także zdjęcia w formacie JPG czy BMP. Dobrym pomysłem jest nabycie odtwarzacza z portami USB - pozwoli to na odtwarzanie muzyki z pendrive'a czy przeglądanie fotografii bezpośrednio w aparacie i HDMI (cyfrowy transfer dźwięku i obrazu do telewizora LCD).

Integralnym elementem kina domowego (choć sprzedawanym prawie zawsze osobno) jest telewizor (kineskopowy, LCD lub plazmowy). Alternatywne rozwiązania to projektor cyfrowy lub po prostu monitor komputera.

Słowniczek:
 Amplituner — wzmacniacz z tunerem
 Subwoofer — głośnik odpowiedzialny za emisję niskich tonów
 Obsługiwane formaty — które ze sposobów kompresji obrazu i dźwięku będzie mógł obsłużyć zestaw
 Odstęp sygnału od szumu — określa stosunek sygnału wyjściowego do wszystkich innych niepożądanych sygnałów na wyjściu (np. szumy,  przydźwięk itp.)
 Pasmo przenoszenia — zakres częstotliwości, w obrębie którego przy danym współczynniku zniekształceń harmonicznych (np. 1%) moc  wyjściowa spada na krańcach zakresu o 3 dB (czyli do połowy wartości mocy znamionowej)
 Interfejsy — typy złącz za pomocą, których elementy kina łączą się z urządzeniami zewnętrznymi
 EURO (SCART) — pozwala na przenoszenie sygnałów wizji, stereofonicznej fonii w obu kierunkach
 Wejście komponentowe (YUV) — wejście analogowe, które umożliwia przenoszenie obrazu wysokiej rozdzielczości HDTV
 Wejście A/V — umożliwia między innymi podłączenie do zestawu kina domowego odbiornika telewizyjnego
 Złącze S-Video — złącze umożliwiające transmisję analogowego sygnału wideo (bez dźwięku)
 Gniazdo DVI — rodzaj złącza umożliwiający przesyłanie cyfrowego sygnału wideo
 Gniazdo HDMI — najnowszy standard podłączania cyfrowych urządzeń audio/wideo